نحوه مواجهه انسان با فرمالدئید

فرمالدئید در موجودات زنده و در طبیعت گسترده است. رژیم غذایی، تجزیه گیاهان، سیگار کشیدن و غیره باعث می شود افراد با فرمالدئید تماس بگیرند. در عین حال فرمالدئید نیز یکی از محصولات جانبی متابولیسم انسان است.

طبق تحقیقات سازمان جهانی بهداشت (WHO) و آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC)، بدن از طریق استنشاق قرار گرفتن در معرض فرمالدئید ممکن است از جنبه‌های مختلف ناشی شود: تجزیه درخت، اگزوز خودرو، سیگار کشیدن، آزاد کردن مقوا، رهاسازی مبلمان، تولید تخته سه لا و غیره. در فضای باز، میانگین سالانه فرمالدئید در هوای محیط بین حدود 1 میکروگرم در متر مکعب (میکروگرم / متر مکعب) تا 20 میکروگرم در متر مکعب (1 میکروگرم در مترمربع 3=0.0008ppm) است. در ساعات اوج تراکم ترافیک، محتوای فرمالدئید ممکن است به 100 گرم در متر مکعب برسد و محتوای فرمالدئید داخل ساختمان معمولاً بیشتر از فضای باز است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های چین و سایر موسسات نتایج مطالعه نشان می دهد که محتوای فرمالدئید هوای اتاق پکن در زمستان و تابستان حدود 200 میکروگرم در متر مکعب و 280 میکروگرم در متر مکعب بود.

علاوه بر این، فرمالدئید در غذا وجود خواهد داشت، مرکز ایمنی مواد غذایی هنگ کنگ مطابق با سازمان بهداشت جهانی و سایر متون، در وب سایت رسمی خود تعداد زیادی از نمونه های غذایی حاوی فرمالدئید طبیعی شناخته شده را فهرست می کند: گلابی در محتوای فرمالدئید 38 .7-60mg/kg (Mg/kg, 1 mg/kg=1 ppm)، گل کلم 26.9 mg/kg، قارچ خشک 100-406 mg/kg.

WHO تخمین می زند که دریافت روزانه فرمالدئید در 10.55 میلی گرم در روز (میلی گرم در روز)، که 9.4 میلی گرم در روز از غذا، 1 ​​میلی گرم در روز از استنشاق، 0.15 میلی گرم در روز از آب آشامیدنی . در عین حال، فرمالدئید نیز یکی از محصولات جانبی متابولیسم انسان است. به عنوان مثال، فرمالدئید یکی از محصولات جانبی متابولیسم متابولیسم اسیدهای آمینه مانند سرین، گلیسین و متیونین است، بنابراین فرمالدئید در اکثر سلول های بدن انسان وجود دارد. بدن انسان غلظت فرمالدئید حدود 2.5ppm تولید می کند. به دلیل نیم چرخه بیولوژیکی آن که فقط 1-1.5 دقیقه است، فرمالدئید اگزوژن تجمعی در بدن انسان ایجاد نمی کند.